Interview met Harry Langeschaar door Rogier Scheinck

Op zondag 25 november 2007 heb ik de heer Harry Lageschaar geïnterviewd in zijn woonplaats Vragender. Harry is 52 jaar oud en is zijn hele leven al vrijgezel. Hij heeft geen kinderen en woont in het ouderlijk huis van zijn inmiddels overleden ouders. Naast hem, aan de boerderijzijde van het huis, woont zijn broer Jan met zijn vrouw en drie zonen. Harry werkt als timmerman in Lichtenvoorde en in het weekend is hij vaak te vinden bij de plaatselijke voetbalclub KSV. Hier was hij jarenlang keeper, maar wegens een blessure mocht hij dat niet meer uitvoeren. Nu is hij vlaggenist bij het 3e team.

Harry is een vriend van onze familie. Mijn moeder komt oorspronkelijk uit Vragender, dus vandaar dat wij hem kennen. Ik leg hem uit hoe het interview in zijn werk gaat. Vervolgens beginnen we.

Levensomstandigheden
R: Wat is je naam en hoe oud ben je?
H: Mijn naam is Harry Lageschaar en ik ben 52 jaar oud.

R: Wat is op dit moment je woonplaats?
H: Ik woon mijn hele leven al in Vragender.

R: Heb je ook altijd in dit huis gewoond?
H: Ja, ik ben zelfs in dit huis geboren!

R: Burgerlijke staat?
H: Ik ben mijn hele leven al vrijgezel, vandaar dat ik ook nog thuis woon.

R: En ook geen jeugdliefde gehad?
H: Jawel, natuurlijk wel, maar dat ging over. Ik was begin 20 toen mijn vader overleed, dus toen kon mijn hulp thuis goed gebruikt worden.

Nu gaan we even over op minder algemene vragen, als je geen antwoord wil geven is dit ook goed.

R:.Als ik het mag vragen, wat is dan je financiële situatie op dit moment?
H: Dat mag je wel weten hoor. Met mijn financiële situatie zit het wel goed hoor. Ik ben alleenstaand he, dus heel veel onkosten heb ik ook niet, haha. Ik kan mezelf prima onderhouden, rij al 10 jaar in dezelfde auto en heb ook weinig kosten aan het huis.

R: Wat voor een opleiding heb je vroeger genoten?
H: Na de basisschool in Vragender heb ik de LTS gedaan, wat toen stond voor Lagere Technische School. Toen ik 16 was heb ik dit met succes afgerond. Daarna ben ik aan het werk gegaan in Lichtenvoorde. Bij datzelfde bedrijf werk ik nu nog als timmerman een leermeester timmerman.

R: Oké, dus je werkt je hele leven al bij hetzelfde bedrijf. Heb je verder nog iets gevolgd qua opleiding tijdens je carrière?
H: In het begin had ik hier helemaal geen behoefte aan, want ik vond het werk wat ik deed heel leuk. Toen ik werd gevraagd om leermeester te worden, ben ik hierop ingegaan. Dus toen moest ik mijn leermeester-diploma halen.

R: En heb je hier profijt van?
H: Ja, natuurlijk. Ik moet nu vrijwel altijd jongens begeleiden die timmerman willen worden. Dit is erg leuk en daar blijf ik jong van. Ze leren het vaak snel en het is leuk om te zien dat de jongens doen wat jij ze geleerd hebt.

Je zegt dat je jong blijft van jeugdigen om je heen. Ik weet dat er ook drie neefjes van je naast je wonen en dat ze regelmatig bij je langskomen.

R: Hoe is het zo gekomen dat je nog steeds hier woont?
H: Vroeger woonde ik hier met mijn broers en zussen (totaal gezin van 11 kinderen), opa en oma en ouders. Dus we zaten bijna altijd met zo’n vijftien man aan tafel of bij elkaar in de woonkamer. Mijn vader en opa waren allebei boer. Mijn broers hielpen vaak en mijn zussen zorgden samen met mijn moeder voor het huishouden en eten. Toen op een gegeven moment duidelijk werd dat broer Jan de boerderij over zou nemen is er een huis bij aan dit huis gebouwd. Daar woont Jan nu met zijn vrouw en drie zoons, mijn neefjes. Op een gegeven moment gingen mijn broers en zussen studeren of vonden een liefde. Zij vertrokken dus allemaal langzamerhand uit het huis. Op een gegeven moment woonde ik er alleen nog met mijn ouders en Jan woonde toen in het nieuwe huis naast ons. Toen ik begin 20 was en al geruime tijd aan het werk was, overleed mijn vader. Dat was een hele klap voor de familie, want nu moest Jan alles zelf doen op de boerderij. Ik heb hem toen nog een tijd geholpen en toen hij alles op orde had, ging ik weer aan het werk. Toen een paar jaar later mijn moeder een hersenbloeding kreeg was dit opnieuw een schok voor de familie. Mijn moeder kon mijn hulp dus goed gebruiken in huis. Vandaar dat ik hier nu nog steeds woon, het is er eigenlijk nooit van gekomen dat ik ging verhuizen en ik woon hier prachtig.

R: Wow, dit klinkt allemaal erg heftig. Begrijpelijk dat je nog steeds hier woont. Heb je nooit iemand gevonden die bij je wilde wonen?
H: Ik heb natuurlijk af en toe wel eens een vriendinnetje gehad vroeger, maar de laatste jaren heb ik daar geen zin meer in. Ik heb hier vrienden van de voetbal en mijn werk is dichtbij. Ik ga regelmatig naar de kroeg, maar niet meer om een partner tegen te komen.

R: Dus je hebt jezelf erbij neergelegd dat je je hele leven vrijgezel blijft?
H: Ja, al een tijd hoor. Ik heb er eigenlijk nooit echt behoefte aan gehad. Ik heb jarenlang voor mijn moeder gezorgd, dus erg veel tijd zou ik er ook niet voor gehad hebben. Daarnaast heb ik genoeg vrienden met wie ik lol kan maken. Met een paar van hen gaan we zo’n twee keer per jaar een weekend naar Amsterdam.

Behoefte
R: Oké, nu wordt het interessant. Ik wil graag even je uitgaansbehoefte bespreken. Je zegt net dat je twee keer per jaar een weekend naar Amsterdam gaat. Hoe ziet zo’n weekend er dan uit?
H: Dat doen we eigenlijk al jaren. Meestel plannen we dat weekend in een voetbalvrije periode. Dat wil zeggen tijdens de winterstop en tijdens de stop in de zomer. We boeken dan een hotel in de stad met 4 mannen, waarvan een paar vrijgezel. Dan gaan we overdag mooi de stad in mensen kijken of houden we een zelf georganiseerde kroegentocht, haha. Meestal eindigen we in Old Sailor, dat ken je vast wel. Dit is een beetje onze Amsterdamse stamkroeg, erg gezellig!

Harry draait een shagje en steekt deze aan. Ik schenk nog een keer koffie in.

R: Dit klinkt erg leuk inderdaad. Zou je het erg vinden als je vrienden deze weekenden niet meer willen plannen?
H: Dat zou ik echt niet leuk vinden! Ik zit namelijk iedere week in de sportkantine van KSV, waar ik ook vlagger ben van het 3e team. Hier zit ik altijd met een vaste groep en dat is altijd erg gezellig. Daarna gaan we vaak naar café Beneman hier in Vragender. De weekendjes Amsterdam zijn dus erg gezellig om de sleur te doorbreken.

R: En ga je verder nog wel eens op vakantie?
H: Nee eigenlijk niet. Als ik vakantie heb geniet ik van mijn rust. Ik heb geen vrouw om ermee op uit te gaan en in m’n eentje op vakantie lijkt me niets. Ik heb hier in de buurt genoeg vrienden met wie ik omga en ik anders help ik een handje op de boerderij. Ik heb ook een grote familie verspreid over heel Nederland, hen help ik in mijn vakanties regelmatig met verbouwingen of verhuizingen.

R: En in de vakantie ga je nog wel naar het café met vrienden?
H: Ja tuurlijk, dat is eigenlijk standaard iedere week. Soms gaan we ook met vrienden in het weekend naar een wedstrijd van Ajax. Deze sluiten we dan af in onze vaste kroeg in Vragender, zodat iedereen ook lekker een biertje kan drinken.

R: Dus jouw manier van uitgaan is als ik het goed begrijp een dag voetbal kijken of vlaggen en daarna met de mannen van voetbal een biertje drinken in de kroeg…
H: Ja dat klopt helemaal.

R: Gaat dat nou nooit vervelen dan?
H: Misschien lijkt dat voor mensen die erbuiten staan wel zo, kan ik me voorstellen. Maar nee, het verveelt eigenlijk nooit. Dat komt ook omdat we niet iédere week naar de kroeg gaan, maar vaak ook in zomer alle kermissen afgaan op zondag. Dan nemen we de maandag vrij en gaan we met z’n allen uitbundig kermis vieren. Vooral de kermissen van Vragender en Lichtenvoorde doen ’t goed. Die van Vragender vier ik altijd drie dagen. In Lichtenvoorde meestal twee dagen.

R: Maar dat is in de zomer..Wat doe je in de winter om de sleur te doorbreken?
H: Zoals ik al zei gaan we met vrienden een weekend in de winter naar Amsterdam. De rest van de weekenden spreken we af bij Beneman of bij Wolterink. Met oud en nieuw komen we met de familie altijd bijeen en dat is ook altijd erg gezellig. Omdat ik zo’n grote familie heb, is er altijd ergens wel wat te doen. Veel verjaardagen breken de sleur ook wel hoor. En bruiloften enzo natuurlijk.
Harry draait nog een shagje en we drinken we gaan over op het drinken van een biertje. Het is tenslotte een zondagmiddag waarop Harry niet hoefde te vlaggen, maar straks wel naar ’t café gaat.

Uitgaansgelegenheden

R: Ik weet nu al dat je veel in hetzelfde café zit, maar buiten dat café en de zalen waar feesten zoals bruiloften gehouden worden…Waar kom je nog meer graag?
H: Ik kom tegenwoordig nog graag in andere cafés dan Beneman. In Lichtenvoorde ben ik wel eens te vinden in de Kletskop of in Van Ooijen. Dus over het algemeen wel vaak kroegen…

R: En die nieuwe cafés in Lichtenvoorde, Walk Inn, Markt 5 en Markant?
H: Daar ben ik ook wel eens geweest ja, met de kermis. Normaal nog nooit. Daar komen niet zoveel mensen van mijn leeftijd.

R: Vind je dat wel nodig dan?
H: Ja, natuurlijk is het leuk om met leeftijdsgenoten mooi te ouwehoeren over vroeger of over het werk of vaak over helemaal niets. Met jongeren kan dat ook wel, maar die zijn vaak ook weer met een eigen groep hè.

R: Kun je daar niet tussen komen dan?
H: Jawel, maar dat voelt soms onwennig en dan doe ik het liever niet. Natuurlijk de jongens uit Vragender ken ik allemaal wel. Maar in Lichtenvoorde is er heel veel groepsvorming tussen de jongeren en dan voel ik me toch fijner met m’n eigen vrienden en leeftijdsgenoten.

R: Oké, dit is wel begrijpelijk ja. Ik merk zelf ook wel dat er veel groepen zijn in Lichtenvoorde, maar voor mij is het persoonlijk makkelijker om ertussen te komen omdat ik uit iedere groep wel wat mensen ken…
H: Ja dat is het voordeel van nog jong zijn. De mensen met wie ik vroeger het meest omging, daar ga ik nu nog het meest mee om. Af en toe komen er wat mensen bij en af en toe overlijdt er iemand. Dat is natuurlijk spijtig, maar het gebeurt…

R: Als er iemand om je heen overlijdt, heb je dan zelf niet het idee dat je het maximale uit het leven moet halen?
H: In het begin natuurlijk niet, dan heb je weer een dierbare verloren, maar daarna kom je wel aan het denken. En ik heb het gevoel dat ik nu wel maximaal leef. Hoeveel mannen kunnen nu zeggen dat ze ieder weekend naar het voetbalveld gaan en daarna lekker in de kroeg blijven hangen, kermis vieren en altijd klaar staan voor familie om te helpen? Ik vind dat ik mijn leven een goede invulling geef.

R: En andere uitgaansgelegenheden als discotheken vind je niets?
H: Jawel, voor de jongeren is dat een prachtige plaats om uit te gaan. Er gaat vanuit Vragender iedere week een discobus naar de Radstake. Deze is altijd erg vol. Soms rijdt er ook een bus richting Dieka van de Kruusweg of Bill’s Bar in Markelo. Vroeger ging ik wel eens naar de Radstake en ik ben er vorig jaar nog een keer geweest met een ouderavond, maar ik vond ’t niet zo leuk meer als vroeger. Er zijn erg veel jonge mensen, het duurt allemaal tot erg laat en het is er echt heel erg druk met harde muziek.

R: Dus dat was niet voor herhaling vatbaar?
H: Nee, eigenlijk niet. Ik vind het niet erg dat het allemaal tot later duurt dan vroeger, maar de muziek stond voor mij veel te hard en het was er allemaal zo druk. Ik kende de weg ook niet zo goed meer en raakte steeds mensen kwijt. Misschien ben ik gewoon niet meer zo wendbaar als vroeger, haha. Ik word tenslotte ook een jaartje ouder.

Nu je zegt dat je discotheken niet meer zo heel leuk vindt. Laten we het hebben over hoe je ’t anders zou willen of wat je nog herkent van vroeger…


Vroeger, nu en in de toekomst.
R: Wat vind je het grootste verschil als je kijkt naar hoe jongeren tegenwoordig uitgaan en hoe dat vroeger gebeurde?
H: Nou, zoals ik eigenlijk net al zei is het vooral de drukte, de grootte van uitgaansgelegenheden, de muziek en de tijdstippen. Eigenlijk is er dus best veel veranderd. Tegenwoordig gaan jongeren nog wel net als vroeger in groepen uit. Vooral met eigen vrienden, of met vrienden van vrienden. Ik heb wel het idee dat jongeren tegenwoordig makkelijker contact met elkaar maken. Maar dat kan ook komen door de komst van internet.

R: Dus je denkt dat door de komst van internet jongeren elkaar sneller leren kennen?
H: Ja dat weet ik wel zeker. Je hoort vaak genoeg dat mensen elkaar op internet hebben ontmoet.

R: Is dat niets voor jou dan? Misschien ontmoet je nog iemand via internet?
H: Haha, je bent niet de enige die dat tegen me zegt, maar ik ben heel onhandig met computers, ik heb er zelfs geen een.

R: Even verder over het uitgaan…De harde muziek vond je ook onprettig?
H: Ja, er bestaat de laatste jaren vooral harde computermuziek om maar zo te zeggen. Deze muziek was er vroeger nog niet en vroeger konden de muziekinstallaties ook nog lang niet zo hard als nu he. Het ging vroeger ook wel hard, maar nu hoor ik wel eens dat jongeren een gehoorbeschadiging oplopen tijdens het uitgaan .Dat is toch eigenlijk te gek voor woorden…

R: Ja, hier heb je wel gelijk in. Ik vind dat de muziek ook erg hard staat tegenwoordig. Wat zou jij willen veranderen aan de uitgaansgelegenheden voor vijftigplussers van nu?
H: Het liefst zou ik zien dat er voor vijftigplussers iets meer te beleven is in de danssfeer. Ik ben zelf niet zo’n danser, maar dat komt ook doordat er niet zoveel te doen is voor ons. Ik ben wel tevreden met een goede kroeg en vaste vrienden, maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die er wel op uit willen.

R: Dus je denkt aan actievere uitgaansgelegenheden voor ouderen?
H: Ja dat is precies wat ik bedoel. Ik denk dat het wel te realiseren is, gezien het animo voor de nu al zulke succesvolle 70’s en 80’s parties.

R: Vind je deze feesten zelf ook leuk?
H: Ja natuurlijk. Daar ga ik dan ook af en toe wel heen met vrienden. Lekker van de muziek uit eigen tijd genieten!

R: Oké, dan weet ik eigenlijk voldoende nu. Mag ik je hartelijk bedanken?
H: Ja zeker, graag gedaan jongen.

We zet mijn apparatuur uit en bedankt Harry nogmaals. We drinken nog een biertje en roken nog een sigaretje. Het was een geslaagd en gezellig interview.